Konstrukcje szklane - estetyka i bezpieczeństwo

 

 

Szkło zaczęto produkować dopiero w drugiej połowie XIX wieku na skalę masową, jednak istotny rozwój przemysłu szklarskiego nastąpił dopiero w XX wieku. Pionierami w dziedzinie wykorzystania szkła w budownictwie stali się brytyjscy architekci, którzy w XIX wieku zbudowali Kryształowy Pałac, wykorzystując do tego celu nowoczesne technologie i jedną trzecią całej ówczesnej produkcji szkła. Pierwsze konstrukcje szklane dla budownictwa powstawały na skutek połączenia szkła z metalem i betonem, dopiero później zaczęto stosować inne materiały. Obecnie dzięki produkcji bardzo trwałego i odpornego szkła powstają elewacje stworzone wyłącznie z tego materiału.

 

Wytrzymałość i estetyka fasad szklanych

W związku z tym, że szkło jest coraz częściej stosowane w celach budowanych, zaistniała potrzeba stworzenia tego materiału o większej wytrzymałości i trwałości. Takie właściwości posiada szkło hartowane (również termicznie), klejone, warstwowe, laminowane, kuloodporne i szkło float. Materiały na elewacje, stosowane w nowoczesnym budownictwie, muszą wyróżniać się estetyką, a jednocześnie zapewniać funkcjonalność budynku. W związku z tym szkło wykorzystywane w formie fasady powinno spełniać szereg norm bezpieczeństwa pożarowego dotyczących ognia, gazów i promieni cieplnych.

 

Projektując konstrukcje szklane dla budownictwa, dużą wagę przywiązuje się do estetyki, ponieważ szkło, jako materiał budowlany, jest trudny do obróbki. Normy dopuszczają zwiększone wypukłości w przypadku zastosowania szyb hartowanych. Natomiast inaczej jest przy szkle emaliowanym lub powlekanym, które jest trudniejsze w procesie hartowania. Długotrwałe hartowanie szkła może doprowadzić do powstania na jego powierzchni plam, co prezentuje się niekorzystnie na elewacji. Z tego powodu na budynkach, gdzie wymagana jest wysoka estetyka szklanej fasady, stosuje się szkło odprężające lub termicznie wzmocnione.

 

 

 

Duże i bezpieczne przeszklenia

Współczesna architektura stawia na wielkoformatowe przeszklenia, wypełniające całe ściany osłonowe. Takie konstrukcje wyglądają nowocześnie i estetycznie, jednak sprawiają trudności w obszarze bezpieczeństwa, zwłaszcza w ochronie przeciwpożarowej.

 

Konstrukcje szklane dla budownictwa muszą spełniać szereg norm dotyczących nie tylko samej fasady, ale również materiałów użytych podczas montażu. Ważne jest przede wszystkim, aby budynek przez określony czas wytrzymał wysoką temperaturę ognia i ograniczał rozprzestrzenianie się pożaru na kolejne kondygnacje oraz pobliskie nieruchomości. Poziom wymaganego bezpieczeństwa dla budynku z fasadą szklaną jest uzależniony od przewidywanego sposobu jego użytkowania i wysokości, czyli od liczby kondygnacji. W Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. ustanowione zostało pięć klas odporności pożarowej budynków – oznaczono je literami od „A” do „E”, przy czym klasa „A” jest najwyższa. Natomiast materiały na elewacje muszą być tak zamocowane, aby nie odpadały w trakcie pożaru przed czasem określonym w wymogach klasy odpornościowej. W przypadku budynków wyższych niż 25 metrów, powyżej tej wysokości należy zastosować na fasadzie materiały niepalne.

 

Elewacje szklane są bardzo efektowne, sprawiają wrażenie, że w budynku jest więcej przestrzeni, światła, a także idealnie go wygłuszają. Istotne jest jednak, aby użyte w konstrukcji materiały szklane spełniały surowe normy bezpieczeństwa przeciwpożarowego.

 

 

Strona korzysta z plików cookies zgodnie z ustawieniami Twojej przeglądarki. Dalsze przeglądanie witryny oznacza zgodę na ich zapis i wykorzystanie. Więcej informacji czytaj tutaj.